Η κυρία μου

Η κυρία μου ξυπνά κάθε πρωί στις 6.00. Η κυρία περνά τουλάχιστον μία ώρα μπροστά στον καθρέφτη, μια υπέροχη σχολική φωτογραφία πρωτομαγιά του ’47, μετά φοράει το καπέλο της, συνήθως εκείνο με το φτερό φασιανού και ετοιμάζεται για το πρωινό της. Η κυρία αγαπά να παίρνει το πρωινό της στο κλιμακοστάσιο της πολυκατοικίας, καλημερίζωντας τους γειτόνους, δύο φέτες ψωμί με καφέ και ζάχαρη και ένα ποτήρι φρέσκο βούτυρο και μαρμελάδα με δύο παγάκια. Ύστερα η κυρία ανοίγει την αλληλογραφία της, τη διαβάζει και μετά τη στέλνει στην εκκλησία να τη δώσει στους άπορους. Η κυρία τους σκέφτεται και τους αγαπά τους ανθρώπους.
Το μεσημέρι η κυρία το περνά ζωγραφίζοντας τη θέα από το παράθυρο. Οι πίνακες της κυρίας είναι έργα με αξία. Το φουγάρο είναι πάντα κόκκινο, η ιερά οδός είναι πράσινη, τα αυτοκίνητα είναι λουλακί, οι περαστικοί καφέ, οι γάτες και οι σκύλοι μαύροι, και τα πουλιά αποχρώσεις του ροζ, ανάλογα το είδος. Η κυρία ζωγραφίζει ένα πίνακα κάθε εβδομάδα. Ο τελευταίος ήταν αριστούργημα. Δύο καφέ περαστικοί έσπαζαν τις πλάκες του πεζοδρομίου, ένας πετούσε πορτοκαλί χώματα και χαλίκια σε μια λουλακί νταλίκα που διέσχιζε την πράσινη ιερά οδό και τρεις μαύροι σκύλοι κατουρούσαν στο κόκκινο φουγάρο όπου μια μαύρη γάτα είχε πιάσει μια φούξια καρδερίνα. Ο αγαπημένος μου όμως είναι εκείνος με το κόκκινο φουγάρο στη πράσινη ιερά οδό να προκαλεί μεγΆλη αναστάτωση. Κόκκινα τούβλα πετάγονται ψηλά στον κίτρινο ουρανό, τα φτερουγίσματα των πουλιών τα πιτσιλάνε με ροζ και φούξια μπογιές και ύστερα προσγειώνονται στα λουλακί αυτοκίνητα όπου οι μαύροι οδηγοί, σκύλοι και γάτες κατηγορούν τουσ καφέ περαστικούς για την καθυστέρηση. Αχ, τόσο όμορφοι που είναι οι πίνακες της κυρίας.

Το απόγευμα της κυρίας της αρέσει να βγάζει βόλτα το σκύλο. Ο dodo όμως ψώφησε και έτσι η κυρία πηγαίνει το απόγευμα βόλτα με το ποδήλατο που όμως της το έκλεψαν και έτσι κάθεται σπίτι με το καναρίνι στη γυάλα και το χρυσόψαρο να κελαηδά στο κλουβί, αλλά η γάτα έφαγε το χρυσόψαρο και η κυρία έβγαλε το καναρίνι από τη γυάλα γιατί φοβήθηκε μήπως η lili το φάει και αυτό κατά λάθος. Το καναρίνι έτσι το έσκασε από το παράθυρο και η γάτα η lili έμεινε μόνη της με τη κυρία και τα νεογέννητα μικρά της που όμως τα έδωσε. Η κυρία θύμωσε στη lili και από τότε της δίνει φιλέτο κονσέρβα και άμμο από τη θάλασσα και όχι από το σούπερμαρκετ.

Το βραδάκι, μέχρι να νυχτώσει, η κυρία κάθεται στο πίσω μπαλκόνι, βγάζει το καπέλο της, τα παπούτσια της και αφήνει τη lili τη γάτα να γουργουρίζει και να μπλέκεται στα πόδια της. Η κυρία βλέπει με μεγάλη προσήλωση και συμπάθεια τον ήλιο να ανατέλει στις χώρες πέρα από την απέραντη θάλασσα. Τότε ανοίγει τη συλλογή με τα αγαπημένα της ποιήματα και διαβάζει


Κοιμήθηκα κοιμήθηκα

στου γιασεμιού την ευωδιά

Στων φύλλων το μουρμουρητό

στων άστρων τον χρυσό γυαλό


Οι άνθρωποι μ’αρνήθηκαν

κανείς δεν μου σιμώνει

Μόνο μου κάνει συντροφιά

της νύχτας το τριζόνι…

(ελύτη, Τα Ρω του έρωτα)

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s