Πάλη

Κάποτε αποφάσισε να βγάλει το κεφάλι του από το παράθυρο

και είδε τον Κόσμο, άρρωστο, να παραπατά στα πτώματα που είχε στρώσει για χαλί

φτύνοντας ότι είχε απομείνει από τα γέρικα μάτια του.

Έσπαγε τα μούτρα του πάνω στα εργοστάσια και τις πολυκατοικίες

κι εκλαιγε αίμα και νερό.

Από κάτω δυο- τρεις που είχαν σωθεί από την καταστροφή, τον περιγελούσαν και του έβαζαν τρικλοποδιές.

Εκείνος παρά το τεράστιο μέγεθός του

έπεφτε στις λάσπες που ο ίδιος είχε δημιουργήσει κι έβριζε.

Τι ωραίο θέαμα!

Ένας άντρας μοίραζε όπλα και σφαίρες λίγο παραδίπλα.

Ένας άλλος βιβλία.

Άνθρωποι με ταλαιπωρημένα χέρια και μυαλά

ξετρύπωναν φοβισμένοι από τα σπίτια τους.

Πλησίαζαν τους άντρες διστακτικά

και μετά τους δάγκωναν για να δουν αν ήταν όντως αληθινοί.

Αφού βεβαιώθηκαν άρχισαν να ουρλιάζουν και να χειροκροτούν.

Ο πρώτος πήρε ένα όπλο.

Ο δεύτερος ένα βιβλίο.

Τώρα είχαν περικυκλώσει το θηρίο.

Σε λίγο θα ξεκινούσαν οι πυροβολισμοί.

«Έλα!», σου φώναξε κάποιος.

«Τώρα ξεκινάνε όλα!».

Advertisements

2 thoughts on “Πάλη

  1. Eννοιακό ποίημα με ιδεογράμματα γραφής.
    ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s