Ο άνθρωπος που ολοένα και πάχαινε

Ο άνθρωπος που ολοένα και πάχαινε στην αρχή ήταν λεπτός, αυτό που λέμε στυλάκι.

Ζούσε σε μία ελληνική κωμόπολη, τότε που η Ελλάδα ανήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και που οι ισχυροί της γης κανόνιζαν την μοίρα της μέχρι και στις αναπνοές της. Είχε κάτι παραπάνω από τα απαραίτητα προς το ζην, κάτι που αργότερα τον βοήθησε στο να προμηθεύεται τα διαβολικά αγαθά που αύξαναν το βάρος του. Γιατί μόνο διαβολικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στο σύμπαν του κάτι που τον έκανε να ξεφεύγει από το συνηθισμένο σωματικό του βάρος και εκτόπισμα.

Την γυναίκα που προκάλεσε την συμφορά την είχε γνωρίσει σε μία γιορτή της σχολής του. Διαιτολόγος σπούδαζε και ήταν ένας  από τους καλύτερους φοιτητές τόσο του έτους του όσο και ολόκληρου του πανεπιστημίου. Στην πραγματικότητα, η γιορτή γινόταν προς τιμήν του. Είχε αποκτήσει κύρος και φήμη, τόσο ανάμεσα στους συμφοιτητές του, όσο και στον κύκλο των καθηγητών του δικού του και άλλων πανεπιστημίων, χάρη στις εξαιρετικές εργασίες που εκπονούσε. Οι κόποι του είχαν δει πολλές φορές το φως της δημοσιότητας, αφού οι εργασίες αυτές είχαν πολλές φορές δημοσιευτεί σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά. Επρόκειτο για μία ιδιοφυία.

Στην γιορτή αυτή, ο τόπος έβριθε από γυναίκες. Ψηλές, όχι τόσο ψηλές, κοντές και μπασμένες. Με μεγάλα στήθη, με μικρότερα και άλλες όπου στον θώρακά τους μπορούσε να γίνει ένα φανταστικό παιχνίδι τάβλι. Ξανθιές, μελαχρινές και καστανόξανθες. Αυτόν όμως τον σαγήνεψε και διάλεξε για ταίρι του την παχύτερη.

Χορέψανε, την φίλησε στο μάγουλο, φιληθήκανε στο στόμα, κατέληξαν στο κρεβάτι. Ο δεσμός τους κράτησε ένα μήνα. Αυτός ξενοκοίταγε. Αν όχι και ξενοπήδαγε. Την αγαπούσε όμως. Ήταν το άλλο του μισό. Επί δύο. Στο τέλος, εκείνη, τον άφησε. Τον παράτησε στα κρύα του λουτρού με μία κατάρα. Σου εύχομαι, από την στενοχώρια σου, να τρως μέχρι να σκάσεις. Η μέρα ήταν Τρίτη και εκείνη ήταν Σαββατογεννημένη.

Ο άνθρωπος που ολοένα και πάχαινε, γυμναζόταν τακτικά. Κατά περίεργο τρόπο, η όρεξη του άνοιξε, απότομα. Το γυμναστήριο σίγουρα ανοίγει την όρεξη, αλλά αυτό που γινόταν ήταν το κάτι άλλο. Τρία κοτόπουλα για μεσημεριανό και επτά συναγρίδες το βράδυ. Του έδινε και καταλάβαινε. Είχε γίνει κάτι παραπάνω από παχύσαρκος. Ύστερα ήρθε το νερό. Ναι, πάχαινε και με το νερό που έπινε. Και είχε μια δίψα! Δεκαεπτά μπουκάλια του ενός λίτρου την ημέρα. Και την νύχτα ακόμη, σηκωνόταν και άνοιγε την βρύση- επί μισή ώρα έπινε για να ξεδιψάσει. Σειρά είχε το τσιγάρο. Κάθε τσιγάρο που έκανε του πρόσθετε και από ένα κιλό. Κάπνιζε τρία πακέτα την ημέρα. Το τελειωτικό χτύπημα όμως του το έδωσε ο αέρας. Όχι ότι τον πήρε ο αέρας. Αυτό θα ήταν λίγο δύσκολο. Απλά, σε κάθε του ανάσα έπαιρνε και από μισό κιλό.

Όταν πια ο άνθρωπος που ολοένα και πάχαινε έγινε σαν τον Όλυμπο, έπιανε πολύ χώρο και οι ηγέτες της χώρας του, μαριονέττες των ηγετών της Ευρώπης που με την σειρά τους ήταν ανδρείκελα των ηγετών του κόσμου, αποφάσισαν να τον εξορίσουν στην Σελήνη. Ένας τόσο καλοθρεμμένος πολίτης εξάλλου δεν μπορούσε παρά να αποτελεί κακό παράδειγμα για τους υπόλοιπους, οι οποίοι ζούσαν με μισθούς πείνας. Τον δέσανε πίσω από έναν πελώριο πύραυλο και αυτός τον έσυρε ως το φεγγάρι. Ακόμη και στις μέρες μας, αν κοιτάξει κάποιος το φεγγάρι, θα δει στο πρόσωπο που σχηματίζεται από τα βουνά και τους κρατήρες, μία δεύτερη, πελώρια μύτη. Είναι ο άνθρωπος που ολοένα και πάχαινε, που τώρα θα έχει πια πεθάνει. Ποιος να νοιαστεί όμως για έναν τόσο μακρινό θάνατο;

Γεννήθηκα αρκετά μετά από αυτό το γεγονός, αλλά πάντοτε, από τον φόβο μην πάθω τα ίδια, υπάκουα στα λόγια της μητέρας μου και δεν έτρωγα παρά με μέτρο. Εξάλλου, η φαμίλια ήταν φτωχή. Θες να πας για πάντα εκεί πάνω; μου έλεγε. Κι εγώ έτρεμα.

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s