Ονειρικός Παροξυσμός

Πώς σπαταλάς τον χρόνο σου τριγυρνώντας σα χαμένος μέσα σε άνυδρους κήπους;

Η ανάσα σου κοφτή, καίει την πηχτή ατμόσφαιρα που σου στερεί το οξυγόνο.

Θυμάσαι…

Κάποτε επιθυμούσες να ανοίξεις τα φτερά σου και να πετάξεις σε κόσμους μαγεμένους. Απέφευγες την πραγματικότητα σαν να ήταν κατάρα. «Δεν είναι δικός μου αυτός ο κόσμος», έλεγες…

Όμως η Αλήθεια θέλησε να σε ξυπνήσει από τον βαθύ σου ύπνο. Έδωσε μια, και έσπασε σε χίλια θρύψαλα τα νεφελόπνοα όνειρά σου, κάνοντας τρομακτικό θόρυβο.
Πλέον δεν παρακαλεί, απαιτεί. Απαιτεί την προσοχή σου, την ειλικρίνειά σου και το θάρρος σου. Ζητά επίμονα να αφήσεις τους ονειρικούς και ξένους τόπους και να στρέψεις το βλέμμα σου στη χλωμάδα του δικού σου.

Μη στέκεσαι αδρανής. Μη χαμηλώνεις το άδειο σου βλέμμα. Μη στερεύεις τη φωνή σου. Όχι πια!!!

Απλώνω το χέρι μου και στο ημίφως πασχίζω να σε φτάσω. Αυτός ο κόσμος είναι ο δικός μας και μας αξίζει να τον ζήσουμε…

atetra (e.s.)

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s