Παραμύθα (μαζί τα φάγατε)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα στην οποία όλοι την είχανε λίγο-πολύ καλά από οικονομικής άποψης. Κάποιοι είχανε καταφέρει να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι και έπαιρναν αρκετά καλά λεφτά και για πάντα, κάποιοι βάζανε στην τσέπη τους χρήματα που τους έδιναν προκειμένου να κάνουν καλύτερες τις επιχειρήσεις τους, κάποιοι κρύβανε τα εισοδήματά τους από την εφορία. Και αγόραζαν ακριβά γερμανικά αυτοκίνητα, και άνοιγαν μπουκάλια σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, και έστελναν τα βλαστάρια τους να σπουδάσουν στα εξωτερικά, άσχετα αν τα βλαστάρια τους δεν ήξεραν την προπαίδεια του τρία. Και, σύμφωνα με την παράδοση, πήγαιναν στις δουλειές τους στις εφτά η ώρα το πρωί.

Και επειδή δεν είχαν και πολλή δουλειά, έβλεπαν τηλεόραση. Και έβλεπαν κάτι εκπομπές με κάτι ξανθιές παρουσιάστριες, και κάτι χοντρές μαγείρισσες, και καμιά φορά κάτι όμορφα κοριτσάκια που φορούσαν μόνο εσώρουχα.

Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένα τηλεοπτικό κανάλι, το οποίο δεν ήταν και πολύ σοβαρό, αλλά για κάποιο απροσδιόριστο λόγο είχε άδεια να εκπέμπει σε εθνική εμβέλεια. Και αυτό το κανάλι άρχισε να παίζει μια εκπομπή για κάτι που λεγόταν χρηματιστήριο. Και επειδή ήταν πολύ ωραία εκπομπή, αυτοί που πριν έβλεπαν τις ξανθιές παρουσιάστριες και τις χοντρές μαγείρισσες και τα όμορφα κοριτσάκια με τα εσώρουχα, άρχισαν να τη βλέπουν. Και κατάλαβαν ότι σε αυτό το πράγμα που λεγόταν χρηματιστήριο μπορούσαν να παίξουν τα λεφτά τους και να τα κάνουν περισσότερα. Και άρχισαν να τα παίζουν. Και άρχισαν να τα κάνουν περισσότερα.

Κάποτε όμως, για κάποιο απροσδιόριστο λόγο, η εκπομπή αυτή σταμάτησε ξαφνικά. Και αυτοί που είχαν αρχίσει να παίζουν τα λεφτά τους σε αυτό το πράγμα που λεγόταν χρηματιστήριο έχασαν την πρόσβαση σε αυτό το πράγμα που λέγεται πληροφορία σε πραγματικό χρόνο, γιατί τότε δεν υπήρχε και αυτό το πράγμα που λέγεται ίντερνετ. Και χωρίς πληροφορία σε πραγματικό χρόνο, άρχισαν να παίζουν άσχημα. Και γρήγορα έχασαν τα λεφτά που έπαιζαν.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα στην οποία όλοι ονειρεύονταν είτε να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι, είτε να κάνουν δημόσιους υπαλλήλους τα παιδιά τους.

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s