Όταν ο Μπάμπης χώρισε τη Μαίρη

Μου ζήτησε φωτιά. Τον ρώτησα αν θα άρχιζε το κάπνισμα. Είπε όχι κι έκανε ένα θεσπέσιο πυροκλάνι, γεγονός που δεν άρεσε καθόλου στη Μαίρη.

“Δεν ντρέπεστε λίγο, ρε; Έχετε και γυναίκα στην παρέα.”

“ Έλα μωρέ” της είπα. “Φιλαράκι είσαι.”.

“Δεν είμαι φιλαράκι. Είμαι η κοπέλα του φίλου σου. Αυτού του μαλάκα.”. Γύρισε προς τον Μπάμπη. “Αν το ξανακάνεις θα γίνει πόλεμος.”.

“Χέστηκα. Έτσι κι αλλιώς αν γίνει πόλεμος εγώ κι ο Τάκης θα αυτοεξοριστούμε. Τζαμάικα, Ταϊλάνδη, Νησιά Φίτζι.”

“Κούβα, Κούβα να πάμε.” είπα “Είναι πιο επαναστατικά.”

“Ας είναι Κούβα. Θα βρούμε το πιο γαμάτο μπιτσόμπαρο, με τις καλύτερες τεκίλες, τα καλύτερα ξέκωλα και θα κάνουμε αντίσταση από εκεί.”

Η Μαίρη τα είχε πάρει. Πολύ. “Δεν κόβεις τις μαλακίες λέω εγώ;”

“Δεν είναι μαλακίες.” συνέχισε ο άλλος ήρεμα. “Ο Τάκης θα γράψει πέντε έξι ποιήματα επαναστατικά, θα τα μελοποιήσω εγώ, μερικά αρθράκια από εδώ, λίγο φέισμπουκ από εκεί, τουίτερ, γιουτιούμπ…Έχει ίντερνετ στην Κούβα, ε;”

“Λογικά έχει. Να τα βάλουμε και στο γιουπόρν.” πρόσθεσα κι εγώ την παπαριά μου.

“Κι σ’ αυτό. Κι όταν ηρεμήσουν τα πράγματα γυρνάμε Ελλάδα φίρμες. Μας κάνουν βουλευτές, υπουργούς…”

“Ναι ε;” τον έκοψε θυμωμένα η Μαίρη. “Μετά θα κάνετε και τίποτε άλλο;”

Ο Μπάμπης σηκώθηκε όρθιος, ανέβηκε στον καναπέ κι άρχισε να φωνάζει. “Μετά θα κλάνουμε ελεύθερα. Να έτσι. Και κάτι χαζογκόμενες σαν εσένα και τις φίλες σου θα λένε ‘αχ καλέ τι ωραία που τα λένε, τι σοφοί ανθρώποι είναι αυτοί!’. Γκέγκε; ”.

Η Μαίρη έβαλε τα κλάματα κι έφυγε. Μετά από δυο μέρες τα παιδιά χώρισαν. Μάλλον ήταν καλύτερα έτσι. Εξάλλου αν δεν είχαν χωρίσει δε θα είχα γνωρίσει τη Νάντια ποτέ. Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

Advertisements

3 thoughts on “Όταν ο Μπάμπης χώρισε τη Μαίρη

  1. Αγαπητέ Φου,

    Νομίζω πως αυτά τα πράγματα τα έχεις πει ήδη, καιρό πρίν, και πιο συγκεκριμένα στις «πορδές». Ίσως θα πρέπει να κόψεις τα σι ες άη, τα φλασοπαίχνιδα, και τις τσόντες, και να στρωθείς στη μελέτη των μεγάλων δασκάλων όπως ο Scott Fitzgerald, ο Raymond Chandler, και ο Kurt Vonnegut. Καλύτερα από το αυθεντικό αγγλικό κείμενο. Δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη πια στους Έλληνες μεταφραστές. Πάρε κι ένα καλό λεξικό.

    Με εκτίμηση.

  2. Ευχαριστώ για τη συμβουλή. Δε νομίζω όμως ότι χρειάζεται να μελετήσεις πολύ για να γράψεις για μερικά πράγματα που σε ενοχλούν γύρω σου ( αν και σίγουρα θα έγραφες πιο όμορφα). Εξάλλου κι ο Vonnegut – τους άλλους δεν τους διάβασα- έθαβε κόσμο απλά το έκανε πολύ καλύτερα. Το κείμενο γράφτηκε για να ενοχλήσει. Ίσως θα έπρεπε να το καμουφλάρω λίγο παραπάνω, αλλά όσες φορές το έκανα στο παρελθόν όλοι όσοι έκραζα βγαίναν και λέγαν «τι ωραία γράφεις, συνέχισε έτσι.».

    Υ.Γ οι τσόντες, τα φλασοπαίχνιδα και τα σι ες αη μπορούν να αποτελέσουν εξαιρετικές πηγές έμπνευσης.

  3. Έχω δύο απαντήσεις για ένα από τα θέματα που θίγεις. Ίσως αλληλοαναιρούνται. Τις παραθέτω και τις δύο.

    1. Άμα γουστάρουν τα κείμενά σου, ασε τους να γουστάρουν. Πρόβλημά τους.

    2. Το “τι ωραία γράφεις, συνέχισε έτσι” το έχω ακούσει κι εγώ, πολλάκις. Μόνο του, το θεωρώ εντελώς άκυρο.

    Πιθανότατα έχουμε λάθος κοινό. Δεν είναι απαραίτητο να το αφήνουμε να μας επηρρεάζει.

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s