Κάποιος Άλλος

Λοιπόν έχω έναν φίλο. Δεν ξέρω το όνομά του ακόμα, αλλά ξέρω ότι είμαστε φίλοι, και είμαι σίγουρος ότι μια μέρα θα μου πει ακόμη και το επώνυμό του. Χθες περπατούσαμε μαζί στην πόλη, σ’ αυτή τη μικρή πόλη που σχετικά γρήγορα συμπάθησα.

Καθώς περπατούσαμε μαζί, συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι δεν ήμουν ο εαυτός μου, ότι ήμουν κάποιος άλλος. Έμοιαζα ίδιος, αλλά δεν ήμουν. Ως άλλος, λοιπόν, όταν επιστρέψαμε μαζί στο σπίτι, του είπα ότι μπορούσε αν ήθελε να περάσει τη νύχτα στον καναπέ του διαμερίσματός μου. Δεν ξέρω πού μένει αυτός ο φίλος, ούτε ξέρω πού πηγαίνει όταν φεύγει, όπως δεν ξέρω και από πού έρχεται όταν έρχεται. Θεέ μου, πώς ακούγεται αυτό, ε;

Στο σπίτι με περίμενε μια γυναίκα. Ως άλλος πάντα, την είχα γνωρίσει πριν χρόνια. Είχαμε μεγαλώσει πια, κι εκείνη ήταν ακόμα χαριτωμένη, με κοριτσάκι είκοσι ετών έμοιαζε. Αλλά κι εγώ έμοιαζα νεότερος από όταν ήμουν είκοσι… είχα αλλάξει μέσα μου, μάλλον. Ναι, αυτό ήταν. Ήμουν κάποιος άλλος.

Ο φίλος μου έπιασε τον καναπέ, ενώ εγώ μ’ εκείνην πήγαμε μέσα, στο υπνοδωμάτιο, και κοιμηθήκαμε μαζί. Την επόμενη μέρα ήμουν πάλι ο εαυτός μου. Εκείνη και ο φίλος έλειπαν, κανείς δεν είχε μείνει. Ήμουν ξανά μόνος μέσα σ’ εκείνο το διαμέρισμα.

Έχω ένα φίλο, λοιπόν. Δεν έχει όνομα, αλλά τον ξέρω, τον έχω δει, έχω μιλήσει μαζί του. Μήπως είμαι δύο άνθρωποι; Αναρωτήθηκα. Ποιος απ’ τους δύο είμαι; Ποιος είναι ο αληθινός εαυτός μου; Πόσα χρόνια της ζωής του έχασε ο ένας εαυτός εξαιτίας του άλλου;

Ποιος θέλω να είμαι;
Κατά καιρούς αναρωτιέμαι.

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s