Σιωπηλοί Μονόλογοι (κάτι για σένα ή τη χώρα μου)

Σιωπηλοί Μονόλογοι (κάτι για σένα ή τη χώρα μου)

Αιώνια χαμένος σε στιγμές ποίησης και απόκοσμες μελωδίες του κάτω κόσμου, κεντάω τις εικόνες μου με μπλε βελούδινη κλωστή της ανυπαρξίας μου.

Ένα θελκτικός ήλιος σαν τα μάτια σου, παίζει παιχνίδια ψυχής και χρωμάτων που καταλήγουν στα σιωπηλά χαμόγελα που σου στέλνω.

Κάποια βότσαλα στο ράφι, μαζεμένα από μια χειμωνιάτικη παραλία, αδιάψευστος μάρτυρας ενός έρωτα που θέλει να ζήσει.

Στους δρόμους της πόλης, πρόσωπα ματωμένα απ τις πρόσφατες διαδηλώσεις να εγκαταλείπουν τον αγώνα με δάκρυα στα μάτια και καρδιές πεταμένες στα σκουπίδια.
Στα χώματα που κάποτε πρωτόπαιξα μπάλα και που γνώρισα το πρώτο σκίρτημα του έρωτα για την ποίηση, στα χώματα αυτά τώρα μόνον η λάσπη και το αίμα έχουν μείνει.

Αποτραβιέμαι γι άλλη μια φορά στη μοναχική, χειμωνιάτικη παραλία μου, που σήμερα αναπάντεχα ευχάριστα έχει μιαν αίσθηση άνοιξης, μιαν αίσθηση ίσως της αθεράπευτα ρομαντικής μου τρέλας ότι μπορώ ακόμη να ελπίζω στον έρωτά σου.

Το πάγωμα του χρόνου είναι σκληρό. Στην προσπάθειά μου να παγώσω το χρόνο, το μόνο που καταφέρνω είναι να παγώσω τα χέρια μου και χαμογελάω με την παιδική μου αφέλεια.

Στους δρόμους της πόλης ο θυμός περισσεύει και τα μάτια γυαλίζουν από μίσος. Οι καμένες ψυχές είναι χειρότερο θέαμα απ τα καμένα κτίρια που μας δείχνει η τηλεόραση.

Η άρνηση στο δικαίωμα να είσαι άνθρωπος είναι μια επικίνδυνη ατραπός και το αποτέλεσμά της αβέβαιο. Κάποιοι θα το πουν καλό, κάποιοι κακό. Έπειτα θ αρχίσει η ακατάσχετη επιχειρηματολογία με φωτογραφίες, επιχειρήματα και έγγραφα που αποδεικνύουν το ένα ή το άλλο.

Μ όλα αυτά δεν έχει καμιά δουλειά ο έρωτας μάτια μου. Ο έρωτας ξεκουράζεται κλείνοντας τα μάτια του γλυκά πάνω στο απαλό του μαξιλάρι και ονειρεύεται την επόμενη φορά που θα σε ξαναδεί.

Ο έρωτας θα σε κάνει να ξεχαστείς για λίγο, να γείρεις το κεφάλι σου στον ώμο μου και καθώς ένας ελαφρύς καλοκαιρινός άνεμος θα φυσάει στα πρόσωπά μας, εσύ θα κλείσεις τα μάτια για να ευχηθείς αυτή η στιγμή να κρατήσει για πάντα.

Ο έρωτας πεθαίνει στα χώματα αυτής της χώρας όταν τα μάτια έμαθαν να δακρύζουν και να πιστεύουν μόνο σ ότι βλέπουν.

Ο έρωτας απλώνει τα φτερά του πάνω απ τη ζωή σου όταν έχεις… ένα ακόμη δάκρυ να μοιραστείς μαζί της, ένα ακόμη χαμόγελο να της δώσεις… όταν μπορείς να τη δεις χωρίς να σε βλέπει και να νομίζει έτσι ότι την ξέχασες για να μπορέσει να σε ξανά θέλει, υπακούοντας και δηλώνοντας την ύστατη υποταγή σε αυτόν.

Μια ελπίδα έμεινε να αχνοφέγγει στην καρδιά μας γιατί ο έρωτας δεν πέθανε ακόμη στη χώρα μου.

Silent Monologues (something about u or my country)

Eternally lost in moments of Poetry and in eerie melodies of the underworld, I embroider my images with blue velvet line of my nonexistence.

Like your eyes, a charming sun, plays games of souls and colors which end up in the silent smiles that I sent to you. Some pebbles on my shelf gathered by a wintry beach, irrefutable witness of a love that still wants to live.

In the streets of the city, bleeding faces from the recent protests giving up the fight with tears in the eyes and hearts thrown away to garbage. In clays that onetime I first played my first football match and met the first skip of loving Poetry, in these clays now just mud and blood there is.

I withdraw myself for another time in my lonely wintry beach that today sudden pleasantly has a sense of spring, maybe a sense of my incurable romantic madness that I am still being able to hope to your love. The freeze of time is hard. In my try to freeze the time I only manage to freeze my hands and I smile with my childish naivety.

In the streets of the city anger be more than enough and the eyes are shining by hate. Burnt souls are a worst sight than burnt buildings that tv shows to us. The denial in the right to be simply human is a dangerous path and its result is uncertain. Some will call it good, some other bad. Then it will start the resistless argumentation with photos, arguments, papers that prove one or the other.

With all these love has nothing to do my beautiful eyes. Love is resting closing its eyes sweetly laying on a soft pillow and dreams the next time that will see you again.

Love will make you to forget for just a little bit; will make you put your head on my shoulder and as a light summer breeze will blow on our faces, you will close your eyes wishing if this moment could last forever.

Love dies in the clays of this country when the eyes learnt to tear and to believe only in what they see.

Love spreads its wings above your life when you got… one more tear to share with her, one more smile to offer her… when you can see her without been seen by her and to think that you have forgotten her so she could want you again, obeying and declaring that way to the utmost submission to it.

One hope just left to flicker in our hearts because love hasn’t died in my country yet.

Advertisements

One thought on “Σιωπηλοί Μονόλογοι (κάτι για σένα ή τη χώρα μου)

  1. Το κείμενο είναι του Γιώργου Τζουβάρα. Ενα τεχνικό πρόβλημα είχε σαν αποτέλεσμα να εμφανιστεί χθες (16/2/2012) ως δικό μου.

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s