Το πέρασμα

Γύρω παντού σιγή και σιωπά κι νύχτα,
μοιρασμένο ένα γλυκόξινο ποτό σε δύο μπουκάλια.
Σπαρμένα φώτα δω κι εκεί σαν λες και έτριψε ο ουρανός
τ’ αστέρια με τα χέρια του.

Στο ψήλωμα του μυαλού χαμένα δύο σώματα
που έσμιξαν. Χορεύει η ψυχή στης καρδιάς τους κτύπους
και το αγέρι μουρμουρίζει ένα τραγούδι.
Το τέρμα εύχεται να γίνει αφετηρία τώρα που άδειασαν
τα γυάλινα μπουκάλια. Μένουν στην άκρη σκιές
κρυμμένες από του ίδιου του μυαλού το πάθος.

Πως θα θερίσει ό,τι έσπειρε;
Στάζει η πέτρα αγιασμένο νερό και με τη χούφτα
το μαζεύει μα δε προφταίνει.
Πασχίζουν τα λόγια να ραγίσουν το αυγό.
Προβάλει το άγγιγμα και αλείφει τις παλιές πληγές
με βαλσαμόλαδο.

Γυρτά σώματα, ακουμπισμένα στο ανθισμένο κλαδί
του γέρικου δένδρου και παραδίπλα μια βρύση
αναβλύζει την δροσιά της άνοιξης.
Ομάδες ανθρώπων προσπερνούν μα βλέμματα
δεν ασελγούν στη θέα.
Της αγάπης το μεθυστικό κρασί δε σώνεται είπαν
πολλοί, όμως δίκιο δεν είχαν.
Δεν είναι η αγάπη απλό κρασί που πίνουν οι θνητοί.

Advertisements

About Παντελής Χούλης

Με την προτροπή ενός φίλου αντιλήφθηκε πως δεν είναι τενεκές, χτυπώντας την πένα στο κεφάλι του έβγαλε εύηχα ποιητικά ψελλίσματα. Τα σχόλια είναι των άλλων.

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s