Όσο υπάρχει μιζέρια, υπάρχει ελπίδα

Νυχτέρια, μέρες, χρόνια… Έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου πιά! Χαμένος μέσα στην ζάλη ποτών, ονείρων και ουσιών γυρεύω μιαν αιτία… ένα κάτι.. ένα γιατί… Ένα γαμώτο, που να με πάρει! Χαμογελάω συνέχεια, ώστε κανείς να μην προσέξει την θλίψη των ματιών μου. Φοράω μαύρα και κανείς δεν προσέχει την μαυρίλα στην ψυχή μου.

Mα μόλις βρίσκομαι κοντά σου, ξεχνώ την μιζέρια της ρουτίνας μου. Ταξιδεύω μες το πλοίο των ονείρων μου, στον πιο όμορφο ωκεανό: τα μάτια σου! Νιώθω πιο σαστισμένος από ποτέ. Είμαι πιο ζαλισμένος και από το πρώτο μου μεθύσι. Αυτά τα μάτια τα λατρεύω σαν Θεό και ξέρω πως θα τα αγαπώ ό,τι και αν γίνει. Ακόμα και αν με ρίξεις στον Καιάδα των δακρύων σου. Ακόμα και αν οι μοίρες μας κρατήσουν για πάντα μακρυά.

Γαμώ την πίστη μου!!! Το μόνο που θέλω είναι να φωνάξω «Σ’αγαπώ, σώσε με…» και όλο μαλακίες γράφω. Πάλι  λοιπόν απόψε θα αντικρύσω τον καθρέφτη. Πίσω θα αχνοφαίνεται η μορφή κάποια τυχαίας γνωριμίας, που μες την τρέλα μου νόμιζα ότι σου μοιάζει. Θα χαμογελάσω και ύστερα θα με φτύσω… όπως κάθε βράδυ!

Γιατί ξέρω που μπορώ να βρώ την ευτυχία μου, αλλά αρκούμαι στα placebo!

…αλλά και πάλι, κάνουν την δουλειά τους! Είμαι ευτυχισμένος… ή όχι;;; Είμαι!!! Είμαι;;;

Advertisements

About noeemon

γεννήθηκε το 1983 και από τότε την παλεύει δεν την παλεύει... Ασχολείται για χόμπι με τις τέχνες. Οπότε μια που είδε όλοι να γράφουν, είπε κ αυτός να δοκιμάσει!

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s