Η αγορά της μόδας

Τι μπορεί να πει κανείς στο μικρό νεόπλουτο κοριτσάκι που ο μόνος παραλληλισμός που κάνει είναι η βελονιά του σχεδιαστή και η ρόζ κλωστή του κουβαριού,που με επιτυχία έφτασε στο τέλος της όπως σβήνει σιγά-σιγά και η φλόγα από το καντήλι?Τι μπορεί να πεί κάποιος για την ξεμαλλιασμένη γάτα του δρόμου,που γίνεται ελπίδα και όνειρο για νέο κουβάρι?Πιστεύω κάποιος,κάπου,κάτι θα έλεγε,ακόμη και αν οι παραπάνω βελονιές ήταν στο στόμα του.Τελικά τι είναι η μόδα?Είναι κάτι καινουργιό και ξεχωριστό,κάτι προοδευτικό,κάτι αυθόρμητο ή κάτι κοινωνικά καθορισμένο που η δράση του ξεπερνάει και την προσαρμοστικότητα του ιού του AIDS στον ξενιστή?

Θα μπορούσαμε να την παρομοιάσουμε με εναν ιό,που συνεχώς υποβάλλεται σε μεταλλάξεις,όντας αδύνατο να βρεθεί το κατάλληλο εμβόλιο για αυτόν,έτσι και η μόδα,ζεί σαν καταραμένο φάντασμα μέσα στις κοινωνίες μας,αλλάζοντας καθημερινά μορφές και μάσκες,ώστε να γίνεται ανεκτή και στις χείροτερες καταστάσεις των ανθρώπων.Κάνοντας αισθητή την παρουσία της,απο την ψήλη ξανθιά καλοντυμένη κυρία,τραπεζικός υπάλληλος βέβαια,για να μην λικνίζουμε το μυαλό μας σε άλλες ιδέες,με το 12ποντο τακούνι που τρυπάει το πλακόστρωτο της πόλης και αφήνει σημάδι στο χώμα,λες και μόλις το έσκαψαν και έθαψαν κάποιον νεκρό,μέχρι την κοινωνική απογύμνωση του ατόμου,κυριολεκτικά.

Τρόπο έκφρασης σου λένε κάποιοι,αλλά εγώ απορώ πώς κάποιος μπορεί να εκφραστεί από την τυποποίηση των εκφράσεων του,εκτός και άμα αυτή η έκφραση με το πέρας των χρόνων,επέρχεται μέσω μιας οικονομικής εξιλέωσης του ατόμου,ώστε να καλύψει τα άπειρα κενά του,κάτι που δεν μπόρεσε να κάνει το στεγνό σφουγγάρι της πούδρας…σφουγγάρι σε κεφάλι κρατουμένου καθισμένου σε ηλεκτρική καρέκλα.Θέλοντας να επιβεβαιώσεις την ύπαρξη σου,θέλεις να πεθάνεις,για να γίνει αντιληπτή η απουσία σου,αντί να γίνει αισθητή η παρουσία σου.Το »τραπεζικό ριφιφί» που επιδιώκεις,δεν νομιζώ να σε βοηθήσει..Ξέρεις πόσοι έφτασαν σε σημείο να εχουν δερμάτινο πορτοφόλι αλλά να μην έχουν λεφτά να βάλουν μέσα?Αλλά μάλλον τους γέμιζε μόνο και μόνο η υπαρξή του,αλλά το ίδιο τι το γέμιζε?Τίποτα…έμενε άδειο και αυτό,όπως πραγματικά και εσύ.Εξάλλου,και γεμάτο να ήταν,πάλι άδειος θα έμενες,αλλά πρέπει να καταλάβεις οτι εδώ υπάρχει και μία υλική πραγμάτωση της έλλειψης.Έχω παρατηρήσει μάλιστα,οτι ακόμη και ο δολοφόνος που κρατάει μαχαίρι »μάρκα»,brand,κάνει μόδα την δολοφονία.Κάνει μόδα και τον ίδιο.Τώρα δεν ξέρω τι γίνεται άμα πέσει σε παλιομοδίτικο θύμα…

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s