Αποχωρισμός

Μεσάνυχτα…
και έγινε το φως του φεγγαριού απόκοσμο
μες στο γαλάζιο των ματιών σου
καθώς εσύ αποφάσισες να φύγεις μακριά μου

Απόρησα…
σαν πυρωμένο σίδερο χάραξες την καρδιά μου
μ΄εκείνο το «αντίο» σου
που σαν βρισιά το έφτυσες απ΄τα λεπτά σου χείλη

Απόγνωση…
είχες θωριά αγέρωχη
τα χέρια σου φτερούγες δυνατές απλώθηκαν
στο άπειρο, και έφυγες ανέλπιστα απ΄τη μικρή ζωή μου

Το χάραμα…
με μάτια θολά απ΄τον πόνο σου
έστρεψα το πρόσωπο ψηλά, στα τρεποπαίζοντα
κεντίδια τ΄ουρανού σου, που κάποτε μου χάρισες
μ΄αληθινή αγάπη
Κι έκανα όμορφη ευχή για σένα και για μένα
Και είπα: «αν κάποτε γινότανε να σ΄ανταμώσω πάλι
να έχει μείνει μέσα μου ΜΌΝΟ η ανάμνησή σου»

atetra (Σ.Ε.)
31/01/13
22:32

Advertisements

Κάνε το σχόλιό σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s